درحالیکه واشینگتن بر طبل فروپاشی اقتصادی تهران میکوبد، گزارشهای محرمانه آژانسهای اطلاعاتی آمریکا پرده از واقعیت دیگری برمیدارد: شریانهای حیاتی تجارت نفت ایران همچنان تپنده است و زرادخانههای دفاعی با قدرت بازسازی شدهاند.
به گزارش صنعت مالی، با گذشت هفتهها از آغاز کارزار جدید فشار همهجانبه دولت دونالد ترامپ، اکنون شواهد میدانی و گزارشهای اطلاعاتی نشان میدهند که راهبرد «محاصره کامل» نه تنها به اهداف خود دست نیافته، بلکه با دیوار سخت «شبکههای جایگزین تجارت» و «توان بومی بازسازی دفاعی» برخورد کرده است.
روزنامه واشینگتنپست در گزارشی فاش کرد که سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) در گزارشی به کاخ سفید رسماً اعلام کرده است که ایران توانایی بالایی برای خنثیسازی اثرات محاصره دریایی دارد. برخلاف ادعاهای مکرر ترامپ در «اتاق بیضی» مبنی بر نابودی بخش عمده توان دفاعی ایران، جامعه اطلاعاتی آمریکا ارزیابی میکند که بیش از ۷۵٪ از سکوهای پرتاب موشکی و بخش اعظم ذخایر استراتژیک ایران کاملاً آماده و عملیاتی هستند.
یک مقام ارشد آمریکایی در این رابطه اعتراف کرده است:
«شواهدی وجود دارد که نشان میدهد ایران نه تنها تأسیسات زیرزمینی خود را به سرعت بازسازی کرده، بلکه فرایند مونتاژ نسلهای جدید موشکی خود را حتی در شرایط نبرد به اتمام رسانده است و آنها را آماده عملیات کرده است.»
یکی از نقاط عطف این گزارش، شکست پروژه «صفر کردن صادرات نفت» است. تحلیل دادههای ماهوارهای نشان میدهد که ایران با استفاده از تاکتیکهای پیچیده لجستیکی، از جمله انتقالهای کشتیبهکشتی، توانسته است تنها در یک ماه اخیر بیش از ۲۲ میلیون بشکه نفت خام به ارزش تقریبی ۲ میلیارد دلار صادر کند.
این جریان پایداری ارزی، عملاً ادعای «فروپاشی اقتصادی» را به یک بنبست سیاسی برای شاهمهرههای کاخ سفید تبدیل کرده است. علاوه بر مسیرهای دریایی، گزارشها از فعال شدن کریدورهای جدید ریلی و زمینی از طریق آسیای مرکزی حکایت دارند که عملاً مفهوم «محاصره جغرافیایی» را بیاثر کرده است.
در بخش دفاعی، کارشناسان بینالمللی بر این باورند که قدرت پهپادی ایران به دلیل «بومی بودن» و «قابلیت تولید در واحدهای کوچک»، غیرقابل مهار است. دنی سیترینوویچ، تحلیلگر سابق اطلاعات نظامی، معتقد است که حتی بقای بخش کوچکی از توان پهپادی ایران کافی است تا امنیت کشتیرانی زیر سایه قدرت ایران باقی بماند؛ موضوعی که شرکتهای بیمه بینالمللی را از همراهی با سیاستهای تنشزای آمریکا برحذر داشته است.
واقعیتهای میدانی نشان میدهد که ایران مدل اقتصادی خود را از «وابستگی سنتی» به «توزیع شبکهای و پنهان» تغییر داده است. در حالی که ترامپ برای پایان زودهنگام نبرد تحت فشار افزایش جهانی قیمت نفت قرار دارد، ثبات داخلی ایران و تداوم صادرات انرژی نشان میدهد که زمان به نفع تهران در حال سپری شدن است.
این گزارشها ثابت میکند که فرمول «فشار حداکثری» بار دیگر در برابر فرمول «تابآوری هوشمند» شکست خورده و اقتصاد ایران مسیرهای نوین خود را در نقشه جدید تجارت جهانی پیدا کرده است.