بر اساس تازهترین آمار اتحادیه بینالمللی راهآهن (UIC) در سال ۲۰۲۴، چین با ۴۰ هزار و ۴۹۳ کیلومتر خط ریلی پرسرعت، با فاصله بسیار زیاد در صدر کشورهای دارای این فناوری قرار دارد.
به گزارش صنعت مالی، راهآهن پرسرعت در دو دهه اخیر از یک فناوری ویژه به هسته مرکزی استراتژی زیرساخت ملی بسیاری از کشورها تبدیل شده است. تازهترین آمارها نشان میدهد که چین با فاصله ای بسیار زیاد، قطب بیرقابت این حوزه در جهان است.
بر اساس دادههای سال ۲۰۲۴ اتحادیه بینالمللی راهآهن (UIC)، چین هماکنون ۴۰ هزار و ۴۹۳ کیلومتر خط ریلی پرسرعت در اختیار دارد؛ رقمی که از مجموع کل خطوط پرسرعت تمام کشورهای دیگر جهان بیشتر است.
این شبکه عظیم که از اواخر دهه ۲۰۰۰ آغاز به کار کرد، شهرهای بزرگی مانند گوانگژو، شانگهای و ووهان را به هم متصل کرده و انقلابی در حملونقل داخلی این کشور ایجاد کرده است.اواخر دهه ۲۰۰۰ تقریبا (حدود 1386 شمسی) همزمان با آغاز پروژه راهآهن سریعالسیر تهران-قم-اصفهان است که هنوز مراحل زیرسازی آن به اتمام نرسیده است.
در اروپا، اسپانیا با ۳۹۹۳ کیلومتر راهآهن پرسرعت در رتبه دوم جهان قرار دارد. خط پرسرعت بارسلونا-مادرید که از سال ۲۰۰۸ فعال شده، با کاهش پروازهای داخلی، به کاهش انتشار کربن کمک کرده است.
شبکه اسپانیا برخلاف چین که ساحلی است، حول محور مادرید در مرکز کشور طراحی شده که برای مسافران دور زدن پایتخت، چالشهایی ایجاد کرده است.
فرانسه با ۲۷۳۵ کیلومتر، آلمان با ۱۶۳۱ کیلومتر و ترکیه با ۱۲۳۲ کیلومتر، سایر کشورهای صاحب خطوط پرسرعت قابلتوجه هستند.
راهآهن پرسرعت عمدتاً به خطوط مسافربری با سرعت حداقل ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت اطلاق میشود که نمونه معروف آن قطارهای گلولهای شینکانسن ژاپن است.
اما این فناوری عمدتاً در اوراسیا متمرکز شده است؛ از ۱۰ شبکه بزرگ جهان، هشت مورد در اروپا یا آسیا قرار دارند.در آفریقا، تنها مراکش با ۱۸۶ کیلومتر راهآهن پرسرعت دارد و سایر کشورها به دلیل محدودیت منابع، پروژههای زیرساختی ضروریتر را در اولویت قرار دادهاند.
در قاره آمریکا نیز شرایط چندان بهتر نیست. آمریکا با ۷۳۵ کیلومتر خط پرسرعت در رتبه یازدهم قرار دارد و پروژههای بلندمدتی مانند کالیفرنیا همچنان به سرانجام نرسیدهاند. سیستم حملونقل این کشور همچنان بر محور بزرگراهها و خودروهای شخصی طراحی شده است.
منبع: فارس
بیشتر بخوانید: