صوفی که پدر و خانواده‌اش از مالکان اصلی زمین‌های کشاورزی منطقه بودند، درباره انگیزه‌اش از راه‌اندازی این کسب‌وکار توضیح می‌دهد: «محصولات ما به صورت عمده توسط تجار در استانهای مختلف خریداری و بدون هیچ نامی از کرمانشاه به فروش می‌رسید. حتی کارتن بسته‌بندی را از ما می‌خریدند و به اسم خودشان می‌فروختند. من تصمیم گرفتم این چرخه را تغییر دهم و محصول خودمان را با نام خودمان عرضه کنیم.»
نوآوری در بسته‌بندی؛ ساخت دستگاه با مهندسی معکوس
یکی از مهم‌ترین کارهایی که این کارآفرین انجام داد، طراحی و ساخت دستگاه بسته‌بندی مقوایی با درب آسان بازشو است.
او در این باره می‌گوید: «قیمت دستگاه‌های خارجی بسیار بالا بود، بنابراین خودمان به صورت مهندسی معکوس دستگاه را ساختیم. این اولین بار در ایران بود که با قوطی مقوایی و درب آسان بازشو، محصولی بسته بندی می شد. ظرفیت هر قوطی حدود ۹۰۰ گرم مواد اولیه بود.»
صوفی درباره نحوه همکاری با کشاورزان توضیح می‌دهد: «مواد اولیه را از مناطق مختلف تهیه می‌کردیم؛ نخود از کرمانشاه، لوبیا از اراک، لپه از آذرشهر تبریز و انجیر خشک از منطقه دالاب. کشاورز با من شریک بود، یعنی حدود ۳۰ درصد سود بسته‌بندی به او می‌رسید. بسته‌بندی ارزش محصول را افزایش می‌داد؛ محصولی که به عنوان مثال ۱۰ هزار تومان خریداری می‌شد، پس از بسته‌بندی به ۱۳ تا ۱۴ هزار تومان می‌رسید.»
روغن کرمانشاهی؛ محصولی که جای حبوبات را گرفت
پس از توقف تولید حبوبات به دلیل گرانی ناگهانی مواد اولیه و نبود پشتوانه مالی، صوفی تمرکز خود را به تولید روغن حیوانی کرمانشاهی معطوف کرد.
او در این باره می‌گوید: «حدود پنج شش ماه است که کار حبوبات را جمع کردم. برند و دستگاه‌ها موجودند، اما تولید نداریم. به جای آن، روغن حیوانی کرمانشاهی را انتخاب کردم چون کیفیت بالایی دارد.»
فرآیند تولید روغن: «کره گاوی را از دو گاوداری بزرگ اطراف روستا که حدود ۲۰۰ راس گاو دارند، تهیه می‌کنیم. سپس با دستگاه روغن‌گیری، کره را به روغن تبدیل و بسته‌بندی می‌کنیم. روغن به صورت جامد و در بسته‌بندی‌های چند گرمی، نیم‌کیلویی و یک‌کیلویی عرضه می‌شود.»
قیمت: «قیمت عمده‌فروشی هر کیلو حدود یک میلیون و ۴۰۰ هزار تومان است. در تهران این قیمت بالاتر و حدود دو میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است. کیفیت روغن ما تضمینی است و مشتریان می‌توانند قبل از خرید عمده، آن را در آزمایشگاه تست کنند.»
بازار و فروش؛ از دهان‌به‌دهان تا شبکه‌سازی
صوفی درباره روش‌های فروش محصولاتش توضیح می‌دهد: «ابتدا فروش به صورت چهره‌به‌چهره بود. مثلاً به یکی از بستگان روغن را میفروختم، او هم به همسایه اش معرفی می‌کرد. الان مدتها است که شبکه‌سازی انجام داده‌ایم و حدود ۱۰ تا ۱۲ بازاریاب داریم که جنس را می‌گیرند، عرضه می‌کنند و بعد تسویه می‌کنند.»
او درباره حمایت‌های نهادی می‌گوید: «مرکز نیکوکاری، ستاد اجرایی و کمیته امداد از ما حمایت می‌کنند. خانم‌های سرپرست و بی‌سرپرست در بخش روغن کار می‌کنند و مشتری‌ها را از بین همسایه، فامیل و آشنا معرفی می‌کنند.»
چالش‌ها و برنامه‌های آینده
چالش اصلی: «مشکل اصلی پشتوانه مالی بود. فروشگاه‌ها سه تا چهار ماهه تسویه می‌کنند و باید این‌قدر توان مالی داشته باشیم که در این مدت مواد اولیه را تأمین کنیم. در ماههای اخیر متاسفانه قیمت‌ها ناگهانی چندبرابر شد و ادامه کار سخت شد.»
برنامه‌های آینده: صوفی قصد دارد پروژه اینترنتی راه‌اندازی کند و با پلتفرم‌هایی مانند دیجی‌کالا و سلام همکاری کند. او همچنین به تولید محتوا در اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی فکر می‌کند.
محصولات بعدی: «به فکر تولید کشک و محصولات لبنی هستم. در کرمانشاه ظرفی محلی به نام “تیزه” داریم که برای نگهداری روغن استفاده می‌شود. همچنین گلیم‌بافی و صنایع دستی خانگی مثل سبدبافی را در نظر دارم شروع کنم. دو سال پیش یک نمایشگاه مد بومی و محلی در پارک شاهد کرمانشاه برگزار کردم، اما به دلیل جنگ و اوضاع نابسامان، ادامه ندادم.»
ستاره صوفی، کارآفرین جوان کرمانشاهی، نمونه‌ای از اراده و پشتکار در دل محرومیت است. او با وجود شکست در حوزه حبوبات، نه تنها ناامید نشد بلکه با تغییر مسیر به سمت تولید روغن حیوانی، برند «ستاره خورشید» را زنده نگه داشت. او حالا با اشتغالزایی برای ده‌ها خانم سرپرست خانوار، الگویی برای کارآفرینی روستایی در ایران است.
صوفی در پایان می‌گوید: کرمانشاه ظرفیت بالایی برای تولید محصولات کشاورزی دارد، اما متأسفانه نه صادرات خوبی داریم و نه فروش آنچنانی. باید خودمان به محصولمان بها بدهیم.