تغییر در نرخ سود سپردهها و سیاستهای پولی بانکها، اصلیترین عامل تعیینکننده میزان ورود یا خروج سرمایه از بازار بورس به حسابهای بانکی است.
به گزارش خبرنگار صنعت مالی، رابطه میان سپردههای بانکی و حجم معاملات در بازار سرمایه، همواره یکی از شاخصهای کلیدی برای تحلیلگران اقتصادی بوده است. نقدینگی موجود در سیستم بانکی، منبع اصلی تأمین سرمایه برای خریداران در بورس محسوب میشود. زمانی که نرخ سود سپردهها در بانکها با بازدهی احتمالی بازار سرمایه همخوانی نداشته باشد، شاهد جابهجایی گسترده پول از حسابهای بانکی به سمت بازار بورس هستیم. این جابهجایی، فشار تقاضا را در بازار افزایش و قیمتها را تحت تأثیر قرار میدهد.
سیاستهای پولی بانک مرکزی در تعیین نرخ بهره، بهطور مستقیم بر رفتار سرمایهگذاران خرد و کلان اثر میگذارد. طبق تحلیلهای رایج در بازارهای مالی، افزایش نرخ سود بانکی، جذابیت بازار سرمایه را برای بخش بزرگی از جامعه کاهش میدهد؛ چرا که ریسک بازار بورس در برابر سود تضمینشده بانکی، جذابیت کمتری پیدا میکند. در مقابل، کاهش نرخ بهره یا ثابت ماندن آن در سطوح پایین، مسیر را برای ورود نقدینگی از بانکها به سمت بازارهای مالی هموار میسازد.
رابطه معکوس میان موجودی سپردههای بانکی و حجم معاملات بورس، یکی از واقعیتهای مشهود در اقتصاد است. در دورههایی که نقدینگی در سیستم بانکی مازاد باشد، این پول بهطور خودکار به دنبال بازدهیهای بالاتر در بورس جستجو میکند. بنابراین، هرگونه تغییر در قوانین مربوط به ذخیره قانونی بانکها یا محدودیتهای برداشت، میتواند مستقیماً بر میزان نقدینگی در دسترس معاملهگران و در نتیجه، بر نوسانات قیمتی در تابلوی بورس اثرگذار باشد.