تصور کنید مدیر یک شرکت پیمانکاری هستید؛ چند مهندس استخدام کرده اید، فرصت حضور در مناقصه مناسبی پیش آمده و منتظر دریافت گرید هستید. اما هنگام بررسی پرونده، اعلام می شود امتیاز نیروی انسانی کافی نیست. این اتفاق نشان می دهد داشتن مهندس و داشتن مهندس امتیازآور دو موضوع متفاوت هستند. در فرایند اخذ رتبه پیمانکاری ، علاوه بر تعداد افراد، مدرک تحصیلی، سابقه مرتبط، سمت سازمانی و شرایط شرکت بررسی می شود. شناخت دلایل عدم اخذ رتبه پیمانکاری به مدیران کمک می کند پیش از پرداخت هزینه اضافی، کمبود اصلی پرونده را شناسایی کنند.
مهندس امتیازآور فردی است که مدارک و سوابق او مطابق ضوابط تشخیص صلاحیت، در محاسبه امتیاز شرکت پذیرفته شود. بنابراین حضور چند مهندس با مدارک دانشگاهی لزوما به دریافت رتبه منجر نمی شود. خدمات تأمین مهندس زمانی کاربرد دارد که پس از ارزیابی پرونده، کمبود نیروی واجد شرایط مشخص شده باشد. همکاری باید واقعی و قانونی باشد؛ معرفی صوری افراد یا استفاده از سوابق نامعتبر، مشکل شرکت را برطرف نمی کند. در درخواست اولیه پایه پنج، ترکیب مدیرعامل و هیئت مدیره نیز اهمیت ویژه دارد.
بیشتر مشکلات پرونده ها از ناهماهنگی میان شرایط واقعی شرکت و ضوابط امتیازدهی ناشی می شود. هفت مورد زیر کمک می کند تشخیص دهید مشکل از مهندسان، مدارک، ساختار شرکت یا پایه درخواستی است. همچنین باید میان رد واقعی صلاحیت و اخطار رفع نقص تفاوت گذاشت؛ هر ایراد لزوما به معنای بسته شدن مسیر دریافت رتبه نیست.
هر مدرک مهندسی برای همه رشته های پیمانکاری امتیاز یکسان ندارد. برای مثال، مدرک مکانیک ممکن است در رشته تأسیسات کاربرد داشته باشد، اما لزوما همان امتیاز را در رشته ساختمان ایجاد نمی کند. مقطع، گرایش و دسته بندی رسمی رشته های تحصیلی نیز مهم هستند. پیش از ثبت درخواست، مدارک افراد را با رشته انتخابی تطبیق دهید و تنها بر عنوان کلی مهندس تکیه نکنید.
صرف داشتن چند سال بیمه، شرط سابقه مرتبط را اثبات نمی کند. طبق اصلاحیه سال ۱۴۰۰، برای اشخاص امتیازآور مشمول، حداقل ۳۶ ماه سابقه کار مرتبط در شش سال گذشته مطرح است و این سابقه باید با مدارک قابل قبول اثبات شود. بیمه یا سوابق روزنامه رسمی، حسب وضعیت فرد، اهمیت دارند. اگر سابقه فرد در حوزه دیگری باشد، ممکن است امتیاز مورد انتظار محاسبه نشود.
در درخواست نخست تشخیص صلاحیت که بالاترین پایه درخواستی شرکت پنج است، امتیاز نیروی انسانی از مدیرعامل و اعضای هیئت مدیره محاسبه می شود. بنابراین استخدام فردی خارج از این ترکیب، به تنهایی کمبود امتیاز چنین پرونده ای را جبران نمی کند. شرکت باید پیش از معرفی افراد یا تغییر اعضای مدیریتی، شرایط سمت، سوابق و آثار ثبتی تغییرات را بررسی کند.
گاهی مهندسی معرفی می شود که همزمان در شرکت دیگری نیز به عنوان فرد امتیازآور مطرح است. استفاده از امتیاز اشخاص باید با محدودیت های قانونی و وضعیت واقعی همکاری آنان سازگار باشد. شرکت بهتر است پیش از هر توافق، سوابق اشتغال، تعهدات فعلی و مدارک قابل ارائه فرد را کنترل کند. همکاری صرفا روی کاغذ، جایگزین اشتغال معتبر نمی شود.
اگر مدیرعامل تغییر کرده اما روزنامه رسمی یا اطلاعات پرونده به روز نشده باشد، امکان ایجاد نقص وجود دارد. همین مشکل درباره نام اعضا، تاریخ عضویت و سمت افراد نیز رخ می دهد. پیش از بارگذاری مدارک، مشخصات اشخاص را با آخرین آگهی ثبت شده، صورتجلسات معتبر و مدارک هویتی تطبیق دهید. اصلاح مغایرت ها معمولا از پیگیری های بعدی جلوگیری می کند.
شرکتی که تنها موضوع فعالیت بازرگانی دارد، نمی تواند فرض کند برای هر رشته اجرایی نیز واجد شرایط است. موضوع فعالیت ثبت شده باید با حوزه پیمانکاری موردنظر تناسب داشته باشد. در صورت نیاز، اصلاح قانونی موضوع شرکت باید پیش از تکمیل پرونده بررسی شود. البته افزودن یک عبارت به اساسنامه به معنای کسب امتیاز فنی یا تأیید رتبه نیست.
امتیاز نیروی انسانی تنها بخش ارزیابی نیست. بسته به پایه و نوع درخواست، سوابق اجرایی، توان مالی و مدارک پروژه ها نیز بررسی می شوند. شرکتی ممکن است مهندسان مناسبی داشته باشد، اما برای پایه بالاتر سابقه کافی ارائه نکند. انتخاب پایه واقع بینانه و جمع آوری مستندات قابل اتکا، احتمال رفت و برگشت پرونده را کاهش می دهد.
بهترین روش، ارزیابی پرونده پیش از اقدام است. ابتدا رشته و پایه موردنظر را تعیین کنید. سپس برای هر مهندس، مدرک تحصیلی، سابقه مرتبط، وضعیت بیمه و سمت قانونی را کنار هم بگذارید. در مرحله بعد، مدارک ثبتی، موضوع فعالیت و در صورت نیاز سوابق پروژه و اطلاعات مالی را بررسی کنید.
فرض کنید شرکت «الف» دو مهندس با مدارک مرتبط، سوابق قابل اثبات و سمت های قانونی مناسب دارد. شرکت «ب» نیز دو مهندس معرفی کرده، اما سابقه یکی نامرتبط است و عضویت دیگری هنوز در اسناد رسمی ثبت نشده است. تعداد افراد مساوی است، ولی امتیاز قابل قبول لزوما برابر نیست. این مثال فرضی نشان می دهد کیفیت و اعتبار مدارک، از شمارش ساده افراد مهم تر است. حتی پیش از جذب نیروی تازه، ممکن است تنها با اصلاح اسناد، بخشی از مشکل روشن شود.

دلایل عدم اخذ رتبه پیمانکاری با وجود داشتن مهندس معمولا به مدرک نامرتبط، سابقه غیرقابل استناد، ترکیب نامناسب هیئت مدیره، مغایرت اسناد یا کمبود سایر امتیازها برمی گردد. پیش از تغییر مدیران یا جذب نیروی تازه، شرایط پرونده را بررسی کنید. اگر برای ارزیابی و انتخاب مسیر قانونی نیاز به راهنمایی دارید، از مشاوره تخصصی نیک پارس استفاده کنید. تجربه خود از رفع نقص پرونده را در بخش نظرات بنویسید تا سایر مدیران نیز استفاده کنند.
1.آیا هر مهندس عمران برای رتبه پیمانکاری امتیاز دارد؟
خیر. ارتباط مدرک، سوابق مرتبط و شرایط امتیازآوری فرد با رشته و پایه درخواستی باید بررسی شود.
2.آیا شرکت تازه تاسیس می تواند رتبه پنج بگیرد؟
بله، در صورت احراز شرایط؛ در درخواست اولیه پایه پنج، وضعیت مدیرعامل و اعضای هیئت مدیره اهمیت دارد.
3.آیا سابقه بیمه به تنهایی برای امتیازآوری کافی است؟
خیر. سابقه باید مرتبط و قابل اثبات باشد و سایر شرایط قانونی فرد نیز رعایت شود.
4.اگر پرونده نقص داشته باشد، حتما رد می شود؟
خیر. برخی نواقص با تکمیل مدارک یا اصلاح اطلاعات برطرف می شوند؛ نوع ایراد اعلام شده تعیین کننده است.