بازار نفت جهانی نسبت به برگزاری مذاکرات ایران و آمریکا در عمان به تاریخ ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ با تثبیت قیمت و کاهش نوسان واکنش نشان داد که نشاندهنده احتیاط معاملهگران در انتظار خروجی مشخص از گفتوگوها بود.
به گزارش خبرنگار صنعت مالی، بازار نفت به طور معمول در آستانه رویدادهای سیاسی مهم وارد فاز انتظار و تثبیت میشود.
این به معنای کاهش نوسان و ثبات نسبی قیمت است، زیرا معاملهگران پیش از اتخاذ تصمیم نهایی، منتظر شنیدن خروجی مذاکرات میمانند.
سناریوی مثبت (موفقیت یا کاهش تنش): در این حالت، احتمال تثبیت قیمت نفت وجود دارد.
دلیل آن، کاهش ریسک های سیاسی و بهبود چشمانداز عرضه جهانی است.
بازار، مبلغ اضافهای را که به دلیل ترس از بحران بر قیمت نفت افزوده بود (حق بیمه ریسک)، کاهش میدهد.
2. سناریوی منفی (شکست یا تشدید تنش): در این حالت، احتمال افزایش قیمت نفت وجود دارد. دلیل آن، افزایش نگرانی درباره امنیت عرضه (به ویژه در تنگه هرمز) است.
بازار برای جبران این ریسک بالاتر، یک «حق بیمه ریسک» جدید به قیمت پایه نفت اضافه میکند.
تأثیر نهایی مذاکرات در کنار عوامل بنیادی دیگر مشخص میشود.
تصمیمات اوپک پلاس درباره میزان تولید، قدرت تقاضای جهانی و نوسانات قیمت دلار، از جمله این عوامل کلیدی هستند.
ثبات اولیه قیمت در روز مذاکرات، یک واکنش منطقی بازار به ابهام است. با این حال، جهتگیری آتی بازار به شدت به خروجی این گفتوگوها و تعامل آن با سایر متغیرهای کلان اقتصادی وابسته خواهد بود.
تأثیر نهایی این رویداد دیپلماتیک در کنار عوامل بنیادی قدرتمندتری مانند تصمیمات اوپک پلاس در مورد میزان تولید، سطح تقاضای جهانی و قدرت دلار آمریکا ارزیابی خواهد شد.
ثبات اولیه قیمت در روز مذاکرات، یک واکنش منطقی بازار به ابهام است. با این حال، جهتگیری آتی بازار به شدت به خروجی این گفتوگوها و تعامل آن با سایر متغیرهای کلان اقتصادی وابسته خواهد بود.