تولیدکننده رادیوگرافی دندان: از ۲۱۰ نیرو به ۲۴ نیرو رسیدیم/ صادرات کاملاً متوقف شد!
در شرایطی که شرکت‌های دانش‌بنیان به‌عنوان موتور محرک اقتصاد مقاومتی شناخته می‌شوند، یک تولیدکننده دستگاه رادیوگرافی دیجیتال دندان از کاهش نیروی انسانی از ۲۱۰ نفر به ۲۴ نفر و توقف کامل صادرات خبر می‌دهد.
به گزارش صنعت مالی، مدیرعامل یک شرکت دانش بنیان، از توقف کامل صادرات و خوابیدن خط تولید دستگاه رادیوگرافی دیجیتال دندان خبر داد و گفت: دلیل اصلی این وضعیت بسته‌شدن مسیر واردات لامپ اشعه ایکس از ژاپن و ایتالیا و محدودیت‌های حمل‌ونقل است.
حسین نجاتی فر، مدیرعامل شرکت «نیوساد تکنولوژی قرن» و فعال حوزه تجهیزات پزشکی و تولیدکننده دستگاه‌های رادیوگرافی دیجیتال دندان، در گفت‌وگو با «صنعت مالی» از وضعیت تولید و صادرات این محصول در شرایط فعلی گفت. به گفته نجاتی فر، شرکتش که در سال ۱۴۰۰ با ۲۱۰ نیرو فعالیت می‌کرد، اکنون به ۲۴ نیرو کاهش یافته و خط تولید عملاً خوابیده است. او مهم‌ترین دلیل این وضعیت را بسته‌شدن مسیرهای واردات لامپ اشعه ایکس از ژاپن و ایتالیا و توقف کامل صادرات به دلیل جنگ و محدودیت‌های حمل‌ونقل عنوان می‌کند. این مصاحبه، روایتی از چالش‌های یک تولیدکننده دانش‌بنیان در شرایط بحرانی اقتصاد ایران است.
صنعت مالی: در مورد شرکت و مجموعه دانش‌بنیانی که دارید و همچنین محصولی که تولید می‌کنید، توضیح دهید؟
حسین نجاتی فر: نام شرکت ما «نیوساد تکنولوژی قرن» است. محصول اصلی ما دستگاه رادیوگرافی دیجیتال دندان است؛ همان دستگاهی که در مطب‌های دندان‌پزشکی برای عکس‌برداری از دندان استفاده می‌شود. پیش از این، نمونه ایرانی این دستگاه وجود نداشت و همه دستگاه‌های موجود در دندان‌پزشکی‌ها از اروپا، آمریکا و در اواخر از چین وارد می‌شد. ما این دستگاه را صددرصد در ایران تولید کردیم و به تولید انبوه رساندیم. تولیدات زیادی داشتیم و صادرات هم انجام می‌دادیم، اما اکنون با وضعیت جنگ و محدودیت‌ها، صادرات ما کاملاً متوقف شده است.
صنعت مالی: در مورد لامپ اشعه ایکس که بخش کلیدی این دستگاه است، توضیح دهید. آیا آن را وارد می‌کردید؟
حسین نجاتی فر: بله. تمام تولیدکنندگان رادیوگرافی دندان در دنیا لامپ‌های خود را از دو شرکت می‌خرند: «سی‌آی» در ایتالیا و «کلان» در ژاپن. دلیلش این است که پروسه تولید لامپ اشعه ایکس حدود شصت میلیون دلار هزینه دارد و هیچ شرکتی حاضر نیست وارد تولید لامپ شود. همه تولیدکنندگان دنیا محصول خود را تولید می‌کنند، اما لامپ را از این دو شرکت می‌خرند. ما هم لامپ را از ژاپن و ایتالیا وارد می‌کردیم. اکنون هر دو مسیر بسته شده و به هیچ عنوان نمی‌توانیم لامپ وارد کنیم. راه‌های زمینی، هوایی، دریایی و ریلی همه بسته است.
صنعت مالی: با این وضعیت، آیا بازار صادراتی و داخلی دارید؟
حسین نجاتی فر: بازار صادرات که کاملاً بسته شده و به کشورهای حاشیه نیز صادرات متوقف شده است. بازار داخلی هم با تورم شدید مواجه است؛ شب می‌خوابیم و صبح با ده تا پانزده درصد افزایش تورم روبه‌رو می‌شویم. در این وضعیت چگونه کالا بفروشیم؟ هر روز باید قیمت‌ها را تغییر دهیم. مشتری برای خرید داخل زیاد داریم، اما جرئت نمی‌کنیم بفروشیم، چون فروش به ضررمان است. اگر کالا را در انبار نگه داریم، ارزشش بیشتر می‌شود، اما اگر بفروشیم باید دوباره تولید کنیم و با بسته‌بودن مسیر واردات لامپ، تولید ممکن نیست. از طرف دیگر هزینه‌های ثابت تولید مانند آب، برق، تلفن، حقوق نیرو و هزینه‌های جاری شرکت همچنان ادامه دارد، در حالی که درآمد صفر است.
صنعت مالی: اشاره کردید که خط تولید دارید. اکنون تولید را متوقف کرده‌اید؟
حسین نجاتی فر: بله، تولید و کارگران عملاً خوابیده‌اند. از اوایل سال گذشته شروع به تعطیل نیرو کردیم. از شصت و چهار نیرو به بیست و چهار نیرو رسیدیم. در اوج فعالیت، شرکت ما با دویست و ده نیرو کار می‌کرد؛ در سال ۱۴۰۰ به اوج دویست و ده نیرو رسیدیم، اما پس از آن مدام تعدیل نیرو کردیم و امروز وضعیت از دیروز بدتر است.
صنعت مالی: قیمت دستگاه رادیوگرافی دندان چقدر است و چند مدل تولید می‌کنید؟
حسین نجاتی فر: حدود سال قبل از این تورم‌ها، قیمت دستگاه حدود سیصد و هفتاد تا سیصد و هشتاد میلیون تومان بود. یک نوع دستگاه با پنج مدل تولید می‌کنیم. محصول دیگر ما دستگاه پردازش تصویر دندان‌پزشکی است که اشعه تولیدشده را دریافت و تبدیل به عکس کرده و چاپ می‌کند. فعلاً همین دو محصول را داریم.
صنعت مالی: با توجه به تجربه کاری‌تان، راه‌حل یا چشم‌اندازی شما برای آینده چیست؟
حسین نجاتی فر: من سی و سه سال است که در این صنعت تجارت می‌کنم؛ بیست و هفت سال واردکننده بوده‌ام و پنج سال است که تولیدکننده و واردکننده هستم. با این تجربه، الان واقعاً نمی‌دانم چه باید بکنم. نه می‌توانم جلو بروم، نه عقب. نه می‌توانم تولید را زیاد کنم، نه می‌توانم تولید را بخوابانم. عملاً کار خوابیده است. از سال ۱۳۶۸ با نود تا هزار تومان سرمایه کسب‌وکارم را شروع کردم و به جایی رسیدم که در سال ۱۴۰۰ به دویست و ده نیرو رسیدیم، اما بعد از آن فقط تعدیل نیرو کرده‌ایم.
نگرانی اصلی من وضعیت کارگران و نیروهایی است که اکنون بلاتکلیف هستند. ما از جیب خودمان هزینه می‌کنیم تا آنها را نگه داریم، در حالی که فروشی نداریم. هزینه‌های ثابت تولید همه را بیچاره کرده است.
صنعت مالی: چه انتظاری از مسئولان دارید؟
حسین نجاتی فر: وضعیت ما که کارمان تجارت و امور بازرگانی است در حال حاضر بلاتکلیفی است. در دولت و نهادهای اقتصادی هم یک نفر نیست که به امثال بنده توضیح دهد که با این وضع ما چطور باید خط تولیدمان را حفظ کنیم و بداند. امیدوارم رسانه‌ها این گلایه‌ها را منتقل کنند.